خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





عوارض جانبی کم ستاره شدن آسمان شب

    اگر در میانه دلمشغولی‌های تمام نشدنی زندگی شهری آسمان شب بالای سرمان را نگاه کنیم، ممکن است از خود بپرسیم چرا این قدر ستاره‌ها کم شده‌اند؟ قاعدتا اولین چیزی که به ذهن‌مان می‌رسد این است که آلودگی هوا به هیچ چیزی رحم نکرده... چه برسد به ستاره‌ها!
    واقعیت این است که قضیه عمیق‌تر از این حرف‌هاست. مساله اصلی برمی‌گردد به نوع جدیدی از آلودگی که ره‌آورد قرن معاصر برای بشر است؛ آلودگی نوری. همان نورهایی که قرار است شب‌ها معابر و ساختمان‌ها را روشن کند، در موارد متعددی به علت نبود مدیریت صحیح این نورهای مصنوعی و نگذاشتن سرپوشی بر آنها، آسمان را هم روشن می‌کند. آنقدر که ستاره‌هایی که از فاصله صدها سال نوری دورتر، کورسویی از نورشان به زمین می‌رسد در برابر روشنایی ناشی از نورهای مصنوعی رنگ می‌بازند.

    اگر یک بار تماشای ستارگان زیر آسمانی تاریک در نواحی کویری و کوهستانی را تجربه کرده باشید، آنگاه بهتر متوجه منظورم از آسمان تاریک خواهید شد. زیر آسمان تاریک به قول قدیمی‌ها چشم، چشم را نمی‌بیند! اگر ماه در آسمان نباشد تا روشنایی محیط را مهتاب تأمین کند، خواهید دید در آسمان تاریک نور ضعیفی محوطه را روشن می‌کند که ناشی از تابش ستاره‌های بی‌شمار نوار شبح‌گون راه شیری است. این نوار زیبا در نیمه شب‌های بهاری، از شمال شرقی به جنوب غربی در پهنه آسمان شب کشیده شده است. در چنین آسمانی نه تنها ماه که سیاره‌ درخشانی مانند زهره می‌تواند سایه‌ ضعیفی از اجسام ایجاد کند. گاهی تاریکی در چنین آسمانی به حدی می‌رسد که ادامه مطلب را ببینید


    این مطلب تا کنون 9 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : آسمان ,آسمانی ,روشن ,آلودگی ,می‌رسد ,آسمان تاریک ,چنین آسمانی ,روشن می‌کند ,نورهای مصنوعی ,
    عوارض جانبی کم ستاره شدن آسمان شب

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده